بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت عبد العظيم حسنى- رضي اللَّه عنه- از ابراهيم بن أبى محمود روايت كرده كه گفت: به امام رضا عليه السّلام عرض كردم: اى زاده رسول‏ خدا در مورد اين حديثى كه مردم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت مى‏كنند كه:
خداوند تبارك و تعالى در هر شب جمعه از عرش الهى به آسمان دنيا يا آسمان اوّل كه بر فراز اين زمين خاكى است فرود مى‏آيد چه ميفرمائيد؟
آن حضرت فرمود: لعنت خداوند بر آنان كه سخنان و احاديثى را كه مى‏شنوند معنى و مفهوم واقعى آن را ديگرگون ساخته و بازگو مى‏كنند .
بخدا قسم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هرگز چنين سخنى نفرموده ، بلكه آن حضرت فرموده است: همانا خداوند تبارك و تعالى در ثلث آخر هر شب و هر شب جمعه از اوّل شب فرشته‏اى را به آسمان اول فرو ميفرستد و او را مأمور مى‏سازد ندا كند:
آيا كسى هست كه خواهشى داشته باشد تا به او اعطا كنم؟
آيا كسى هست كه توبه كند تا توبه او را بپذيرم؟
آيا كسى هست كه درخواست آمرزش و مغفرت نمايد تا او را ببخشم و از گناهانش درگذرم؟
اى آنكه خواهان خير و در جستجوى نيكيها هستى روى بسوى ما آر، و اى كسى كه از پى نابكارى و شرّ ميروى از آن دست بدار!. و اين ندا همچنان تكرار مى‏شود تا هنگامى كه صبح بردمد، و چون صبح سر زد آن فرشته بجايگاه خود در ملكوت آسمان بازمى‏گردد، اين حديث را پدرم از جدّم از پدرانش از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله براى من نقل كرده است.
ترجمه من لا يحضره الفقيه، ج‏2، ص: 92 .