بساتین

بسم الله الرحمن الرحیم

از یکسو در دعای هر روزماه رجب بعد از نمازهای شبانه روزی از خدای سبحان در خواست می کنیم که خیر دنیا وآخرت را عطا فرماید :« أَعْطِنِي بِمَسْأَلَتِي إِيَّاكَ جَمِيعَ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ جَمِيعَ خَيْرِ الْآخِرَةِ ».

از سوی دیگر باتوجه به علل و معالیل بودن عالم طبیعت هیچ چیزی بدون علت و سبب تحقق پیدا نمی کند از جمله رسیدن انسان به خیر و دنیا وآخرت ، و خوشبختی و سعادتمندی ، دارای علت و عواملی است که از آن طریق انسان به آن می رسد.

طبق روایات معصومین علیهم السلام یکی از عواملی که باعث می شود خیر دنیا و آخرت نصیب انسان شود ، گمان نیک داشتن به خدا ، امیدوار بودن به رحمت الهی ، خوش اخلاقی و دوری از غیبت کردن است. چنانکه رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود :« سوگند به کسی که معبودی (شایسته پرستش) جز او نیست که به مؤمنی خیر دنیا و آخرت عطا نمی شود مگر به سبب خوش گمانی او به خدا ، امید داشتن به خدا ، خوش اخلاقی و غیبت نکردن مؤمنین ». محمدبن یعقوب کلینی ، الکافی ، ج 2 ، ص 71 – 72 .

در این روایت چهار امر مهم از عواملی شمرده شده است که به سبب آنها انسان می تواند به خیر دنیا وآخرت برسد . دو تای از این امر مهم یعنی گمان نیک داشتن انسان به خدا و امیدوار بودن به رحمت او ، در ارتباط انسان با خداست. گمان خوب داشتن انسان به خدا آن قدر مهم است که براساس روایتی امام رضا علیه السلام فرمود :« به خدا همیشه حسن ظن داشته باشید ؛ زیرا خدای سبحان می فرماید : من در نزد گمان بنده ای مؤمن خود هستم اگر گمانش خیر باشد خیر به او می رسد اگر شر باشد شر ». همان ، ص 72 . همچنین امیدو ار بودن به رحمت الهی از بهترین اعمال است همان طوری که نا امیدی از رحمت الهی بزرگترین گناه و در حد شرک به خداست ؛ لذا هیچ وقت ولو هرچقدر انسان گناهکار هم باشد از رحمت الهی نا امید نشود .

و دوتای دیگر از آن چهار امر مهم که خوش اخلاقی و غیبت نکردن مؤمنین باشد ، در ارتباط انسان با انسان های دیگر و همنوعان خود است .

خلاصه اینکه اگر انسان روابط خودش را باخدا و بندگان خدا به درستی و براساس آموزه های انسان ساز قرآن و عترت علیهم السلام ، تنظیم نماید خیر دنیا و آخرت نصیب او خو