بسم الله الرحمن الرحیم

شهادت مظلومانه ششمین حجت برحق الهی و وصی و خلیفة راستین رسول خدا (صلی الله علیه وآله) امام جعفر صادق صلوات الله علیه رییس مذهب جعفری تسلیت و تعزیت باد

به مناسبت شهادت مظلومانه امام بحق ناطق حضرت امام جعفر صادق صلوات الله علیه یکی از پیام های مهم ، جامع و سرنوشت ساز آن حضرت به شیعیان و پیروانش را ، به محضر دوستان و محبان آن بزرگوار تقدیم می نماییم .

امام صادق صلوات الله علیه ، در ابتدای این پیام پر محتوای خود ضمن ابلاغ سلام به پیروان و دوستان خود راهکارهای رضایتمندی خود از پیروانش را بیان نموده و به صراحت اعلام می دارد که عمل به این پیام و رهنمود حکیمانه زمینه ای خوشحالی و رضایتمندی آن حضرت را فراهم می سازد .

این پیام عبارت است از اینکه :

زيد شحّام می گويد: امام صادق صلوات الله علیه به من فرمود:

« به هر کس كه مى‏دانى از من فرمان مى‏برند و به گفتة من عمل مى‏كنند ، سلامِ مرا ابلاغ نما ، و( این پیام مرا به آنها برسان که ) من به شما سفارش مى‏كنم :

به تقواى خداى عزّ و جلّ

و ورع در ديانتِ خود

و (تلاش و ) كوشش براى خدا

و (صداقت و) راستگوئى

و پرداخت امانت

و طول دادنِ سجده

و همسایه داری نیکو ؛ چرا که (جدم ) حضرت محمد ( صلی الله علیه و آله ) اينها را آورده است.

امانتِ هر كه به شما امانت سپرده پس‏ دهيد، (فرق نمی کند که آن امانت گذار ) خوش كردار باشد يا بدكار ؛ زيرا سیره و روش رسول خدا (صلی الله علیه وآله ) اين بود كه مى‏فرمود: نخ و سوزنى را( که امانت گرفته اید) هم به صاحبش بپردازيد.

با عشیره و خویشاوندان خود ارتباط ( دوستانه) داشته باشید ؛

و بر سرِ جنازه مرده‏هاشان حاضر شويد

و از بيمارهای شان عيادت كنيد

و حقوقِ آنها را بپردازيد ؛ زيرا هر مردى از شماها هر گاه در دينِ خود ورع داشته باشد

و صادق و راستگو باشد ؛

و امانت را بپردازد ؛

و با مردم خوش رفتارى كند ؛

گفته می شود اين ( شخص) جعفرى ( یعنی از پیروان و محبان امام جعفرصادق علیه السلام ) است من خوشحال مى‏شوم و از این ( رفتار شما و نسبتی که با من پیدا می کنید ) شادى بر من وارد مى‏شود و می گویند : اين اثرِ پرورش جعفر است، و اگر غير از اين باشد (كه مذكور شد)، بلا و زحمت و ننگش بر من وارد مى‏شود و مى‏گويند كه: اين ادب جعفر است».

سپس حضرت فرمودند :

« به خدا سوگند كه پدرم برايم باز گفت كه:

مردى در ميان يك قبيله از شيعیان على (صلوات الله علیه ) بود و زيورِ آن قبيله به شمار مى‏رفت ، از همه بهتر

امانت را مى‏پرداخت ؛

و حقوق را مراعات مى‏كرد ؛

و از همه راستگوتر بود ؛

(از این رو) مردم همه وصيّت و امانت خود را به او مى‏سپردند ، از هر کدام از آن مردم كه در مورد او پرسش مى‏كردى مى‏گفت: چه كسى مانندِ فلانى است، راستى كه او از همه ماها امانتدار تر و راستگوتر است ».

الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 636 .

متن عربی :

« عَنْ أَبِي أُسَامَةَ زَيْدٍ الشَّحَّامِ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏ اقْرَأْ عَلَى مَنْ تَرَى أَنَّهُ يُطِيعُنِي مِنْهُمْ وَ يَأْخُذُ بِقَوْلِيَ السَّلَامَ وَ أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الْوَرَعِ فِي دِينِكُمْ وَ الِاجْتِهَادِ لِلَّهِ وَ صِدْقِ الْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَ طُولِ السُّجُودِ وَ حُسْنِ الْجِوَارِ فَبِهَذَا جَاءَ مُحَمَّدٌ ص أَدُّوا الْأَمَانَةَ إِلَى مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلَيْهَا بَرّاً أَوْ فَاجِراً فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص كَانَ يَأْمُرُ بِأَدَاءِ الْخَيْطِ وَ الْمِخْيَطِ[1]- صِلُوا عَشَائِرَكُمْ وَ اشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ وَ عُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ أَدُّوا حُقُوقَهُمْ فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ إِذَا وَرِعَ فِي دِينِهِ وَ صَدَقَ الْحَدِيثَ وَ أَدَّى الْأَمَانَةَ وَ حَسُنَ خُلُقُهُ مَعَ النَّاسِ قِيلَ هَذَا جَعْفَرِيٌ‏ فَيَسُرُّنِي ذَلِكَ وَ يَدْخُلُ عَلَيَّ مِنْهُ السُّرُورُ وَ قِيلَ هَذَا أَدَبُ جَعْفَرٍ وَ إِذَا كَانَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيَّ بَلَاؤُهُ وَ عَارُهُ وَ قِيلَ هَذَا أَدَبُ جَعْفَرٍ فَوَ اللَّهِ لَحَدَّثَنِي أَبِي ع أَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يَكُونُ فِي الْقَبِيلَةِ مِنْ شِيعَةِ عَلِيٍّ ع فَيَكُونُ زَيْنَهَا آدَاهُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَقْضَاهُمْ لِلْحُقُوقِ وَ أَصْدَقَهُمْ لِلْحَدِيثِ إِلَيْهِ وَصَايَاهُمْ وَ وَدَائِعُهُمْ تُسْأَلُ الْعَشِيرَةُ عَنْهُ فَتَقُولُ مَنْ مِثْلُ فُلَانٍ إِنَّهُ لآَدَانَا لِلْأَمَانَةِ وَ أَصْدَقُنَا لِلْحَدِيثِ ».

[1] الخيط: السلك و المخيط: الابرة.